အင္တာနက္ကေန စုေဆာင္းထားတဲ့ဟာသ အတိုအစေလးေတြပါ


ကိုဘေမာင္ႏွင့္ ေဗဒင္ဆရာ

႐ိုး႐ိုးေအးေအး စားေရးႀကီး ကိုဘေမာင္သည္ လုပ္ငန္းကိုင္ငန္းမ်ား အဆင္မေျပသျဖင့္ သူတို႔ လမ္းထိပ္တြင္ ေဟာခန္း ဖြင့္စားေနေသာ ေဗဒင္ဆရာထံသြားေလသည္။ ေဗဒင္ဆရာက ယခုကဲ့သို႔ အညံ့မ်ား ၾကံဳေနရျခင္းမွာ ကိုဘေမာင္အိမ္တြင္ မေလွ်ာ္ကန္၊ မသင့္ျမတ္သည္မ်ား ရွိေသာေၾကာင့္ဆိုၿပီး အိမ္အထိ လိုက္ၾကည့္ ေလေတာ့သည္။

အိမ္သို႔ ေရာက္ေရာက္ျခင္းပင္…

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “သိပ္ဟုတ္တာေပါ့ ကိုဘေမာင္၊ ခင္ဗ်ား ဘုရားစင္မွာ ထိုးထားတဲ့ ခတၱာပန္းေတြကို စြန္႔ပစ္လိုက္ေတာ့… ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ေနာက္လည္း မထိုးနဲ႔ဗ်ာ… ေနာက္ ဒီေအာက္မွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ စံပယ္ပန္းေတြ…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “ဘာလို႔လဲ ဆရာ၊ ဘုရားကို ပန္းထိုးတာ မေကာင္းဘူးလား…”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ခင္ဗ်ားတို႔ အဲဒါေတြေၾကာင့္ အခက္အခဲေတြ ရွိေနတာေပါ့… ဒီမွာ ခတၱာဆိုတာ “ခက္တာ” နဲ႔ အသံဆင္တယ္ဗ်…။ ခက္တာေတြ ျဖစ္တတ္တယ္။ စပါယ္ ဆိုတာကလည္း “စကတည္းက ပယ္ခံရတယ္” ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ကို ျဖစ္ေစတယ္…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “ဟုတ္လား ဆရာ၊ ဒါဆို ဘာကို ဘုရားကပ္ရမလဲ…”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဒီမွာ အလြယ္ေလးေလ… ေကာက္ညွင္းေပါင္းလွဴ…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “ဟုတ္လား… ေကာက္ညွင္းေပါင္းလွဴရင္ ေကာင္းတယ္လား…”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “မသိရင္မွတ္၊ ေကာင္းညွင္းေပါင္းဟုတ္ဘူး၊ ေကာင္းျခင္းေပါင္း၊ ေကာင္းျခင္းေတြ ေပါင္းလာေအာင္… ၿပီးေတာ့ ၾသဇာရွိေအာင္ ၾသဇာသီးကို လွဴ… ဒါေလးမ်ား ဘာခက္တာမွတ္လို႔… ပညတ္သြားရာ ဓာတ္သက္ပါတယ္တဲ့ ကိုဘေမာင္ရ…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “ဟုတ္ကဲ့ဆရာ၊ အေတာ္ေလး စိတ္ဝင္စားဖို႔ ေကာင္းတာပဲ… က်ေနာ္ အလုပ္ကလည္း ေျပာင္းေရႊ႕ၾကဦးမယ္။ မေျပာင္းခ်င္ဘူး ဆရာရယ္…”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “မေျပာင္ခ်င္ဘူးလား… အလြယ္ေလး ကိုဘေမာင္ရယ္… အိမ္ေရွ႕ကျခံထဲမွာ… ေျပာင္းဖူးရယ္၊ ခ်ဥ္ေပါင္ရယ္၊ ဘူးသီးရယ္ သံုးမ်ိဳးကို စိုက္လိုက္…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “ဟုတ္၊ ဆရာ… အဲဒါဆို မေျပာင္းရေတာ့ဘူးေပါ့…”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဟုတ္တယ္ေလ… အဲဒီသံုးမ်ိဳးရဲ႕ အစစာလံုးေတြက ေျပာင္းခ်ဥ္ဘူး မဟုတ္ဘူးလား၊ ဒီေတာ့ ပညတ္သြားရာ ဓာတ္သက္ပါၿပီးေတာ့…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “ဟုတ္၊ ဟုတ္ကဲ့ ဆရာ၊ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အေတာ္ေလး စဥ္းစားစရာေတြ ျဖစ္လာပါတယ္… ေက်းဇူးပါ”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ရပါတယ္ဗ်… ဓာတ္တူရင္ နတ္ကူသတဲ့ဗ်ာ…”

ဒီလိုနဲ႔ ေဗဒင္ဆရာလည္း ျပန္သြားေတာ့သည္။ ေနာက္တစ္ပတ္ ကိုဘေမာင္က ဆရာအိမ္လာၾကည့္ပါဦး ဆရာေျပာသလို ဟုတ္မဟုတ္ ဆိုတာနဲ႔ ေဗဒင္ဆရာလည္း တစ္ေခါက္ ထပ္လိုက္သြားသည္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ သူေျပာထားတဲ့အတိုင္း ၾသဇာသီးေတြ၊ မင္းဂြတ္သီးေတြ ဘုရားလွဴထားတာ ေတြ႕ရသည္။

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဒါနဲ႔ ကိုဘေမာင္ မင္းဂြတ္သီးေတြက…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “ဆရာ့ နည္းစနစ္အတိုင္းေလ… မင္း Good သြားေအာင္… မင္းဂြတ္သီးကို လွဴထားတာ”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဟုတ္လားဗ်”

ကိုဘေမာင္။ ။ “ဟုတ္တယ္ ဆရာ၊ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေနာက္တစ္ပတ္ ေရႊေတာင္ဘက္ကို ခရီးထြက္မလို႔…”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ေရႊေတာင္… ဟုတ္လား…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “ဟုတ္တယ္ဆရာ၊ ဆရာေျပာသလို ပညတ္သြားရာ ဓာတ္သက္ပါေအာင္ေလ… ေရႊေတာင္ႀကီး ဆိုက္ေအာင္၊ ေရႊေတာင္ဘက္ကို ခရီးထြက္မလို႔…”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဟား… ဟား… ဟား…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “မဟားပါနဲ႔ ဆရာ၊ ဟား ဟား ဆိုတဲ့ အတိုင္း သူမ်ားေတြ ဆရာ့ကို ဟားပါလိမ့္မယ္…”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ေအာ္… ကိုဘေမာင္ရယ္”

ကိုဘေမာင္။ ။ “မေအာ္ပါနဲ႔ ဆရာ၊ ပညတ္သြားရာ ဓာတ္သက္ပါၿပီး ေအာ္ေနရပါမယ္၊ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္တာ့္ကိုလည္း “ကိုဘေမာင္ရယ္” ဆိုၿပီး အတင္းမရယ္ခိုင္းပါနဲ႔…”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဟိုက္၊ ခက္ေတာ့တာပဲ…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “ခက္ေတာ့တာပဲလို႔ခ်ည္း မညည္းပါနဲ႔ဆရာ၊ ဆရာ့ေနာက္ကို ခက္တာေတြ လိုက္လာပါလိမ့္မယ္… ေရာ့ ေသာက္ဆရာ…”

ကိုဘေမာင္က ေရေႏြးတစ္ခြက္ငွဲ႔ေပးေတာ့ ေဗဒင္ဆရာလည္း ယူေသာက္လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့မွ… ခ်ိဳခ်ိဳ ခါးခါး ဘယ္လို အရသာႀကီးမွန္းမသိသျဖင့္…

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “အာ… ဒါ… ဒါ… ဘာႀကီးလဲ၊ ကိုဘေမာင္…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “ဘႀကီးလဲ လို႔ မေအာ္ပါနဲ႔ ဆရာ… ပညတ္သြားရာ ဓာတ္သက္ပါၿပီး ဆရာ့ ဘႀကီးတစ္ေယာက္ေယာက္ ေခ်ာ္လဲေနပါ့မယ္… ”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “အာ… ခင္ဗ်ားဗ်ာ…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “ခုနက အရည္ကေလ… ၾကံရည္ဖန္ရည္ တိုးေအာင္ဆိုၿပီး ၾကံရည္ရယ္ အဖန္ရည္ရယ္ ေရာေသာက္တာေလ…”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဟာ… ခင္ဗ်ားဗ်ာ… ဒီမယ္၊ ကိုဘေမာင္ ေဗဒင္ ပညာကို အလြယ္ေလး မွတ္ေနလား…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “ပညာလို႔ မေျပာပါနဲ႔ ဆရာ… ျပင္ညာ ဆိုရင္ ျပင္ၿပီး ညာေနရပါမယ္။ ေဗဒင္နည္းစနစ္လို႔ ေျပာပါ ဆရာ…”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “အာ… ဒါနဲ႔ ထိုင္ခံုေတြလည္း မေတြ႕ပါလား…“

ကိုဘေမာင္။ ။ “ဟုတ္တယ္ဆရာ၊ ကၽြန္ေတာ္ ေရာင္းပစ္လိုက္တာ။ အရင္တစ္ပတ္ ဆရာျပန္သြားကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ေတြးမိတာေလ… ထိုင္လည္း ထိုင္၊ ခုန္လည္း ခုန္ဆိုတာ သိပ္မဟုတ္ဘူးလိုပဲ ဓာတ္ပ်က္ေနသလားလို႔ပါ…”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဟိုက္…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “မဟိုက္ပါနဲ႔ ဆရာ… အလကားေနရင္း ေမာဟိုက္ေနပါ့မယ္…”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “အာ… ကိုဘေမာင္…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “ၿပီးေတာ့ ခုနက ဆရာ့ ဆိုင္ရဲ႕ ဆိုင္းဘုတ္ကို ေတြ႕တယ္… ျပင္ပါဆရာ…”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဗ်ာ… ကၽြန္ေတာ့္ဆိုင္းဘုတ္က ဘာျဖစ္လဲ…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “ေဟာခန္းဆိုတာေလ ဆရာ…”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ဟုတ္ကဲ့…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “ေဟာၿပီးရင္ ခန္းခန္းသြားတယ္လို႔ အဓိပၸာယ္ မရဘူးလား ဆရာ… ရသမွ် ေငြေတြ ခန္းကုန္မွာေပါ့ ဆရာ…”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “အာ…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “ၿပီးေတာ့… မေနာမယ ဆိုတာေလ… မယ ဆိုတာ “မရ” မပိုင္ဆိုင္တာနဲ႔ အသံတူတယ္ေလ… ပညတ္သြားသလို…”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “ေတာ္၊ ေတာ္… ကိုဘေမာင္…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “ဟုတ္ကဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္လာၿပီးလား ဆရာ၊ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္…”

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “အာ… ဒါနဲ႔ ဘယ္အခ်ိန္ရွိၿပီလဲ… ျပန္မလို႔…”

ကိုဘေမာင္။ ။ “သိဘူးဆရာ၊ နာရီဆိုတာ နာလည္းနာတယ္၊ ရီလည္းရီတယ္ဆိုေတာ့ မခ်ိျပံဳးသလို အဓိပၸာယ္ထြက္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ခံစားရတာနဲ႔ အိမ္မွာ ဘာနာရီမွ မထားေတာ့တာ…“

ေဗဒင္ဆရာ။ ။ “အာ… ဟာဗ်ာ…”

ဤသို႔ျဖင့္ ေဗဒင္ဆရာသည္ ကိုဘေမာင္အိမ္မွ တခ်ိဳးတည္း ဆင္းေျပးေလေတာ့သည္။

.

—————————————————

အမ်ဳိးသမီးေရးရာေကာ္မတီ ဥကၠ႒ ဘယ္သူလဲ

အမ်ဳိးသမီးေရးရာေကာ္မတီ ဥကၠ႒ ဘယ္သူလဲ…ထင္ရွားတ့ဲ အမ်ဳိးသားတဦးျဖစ္ေနပါတယ္

ျမန္မာျပည္က သတင္းစာေတြမွာ ဒီလုိ ဟာသေလးေတြ မပါရင္ ဘယ္သူဖတ္ေတာ့မွာလဲ…..

REF: http://www.irrawaddyblog.com/2012/01/blog-post_9262.html

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: